Ontmoet de orang-oetans....

orang-oetan

Bukit Lawang is een klein dorpje dat grenst aan het Nationaalpark Gunung Leuser.

Vanuit het dorp kun u prachtige trektochten door de jungle maken met een gids die u vertelt over de plaatselijke  flora en fauna. Het meest populair zijn de orang-oetans, maar als u geluk heeft kunt u ook gibbons, slangen of de pauw. De dieren in het park zijn wild, dit betekent dat we geen garanties kunnen geven welke dieren u zal zien.

Er zijn verschillende mogelijkheden:

-  3 uur trektocht

-  1 dag trektocht, inclusief lunch

-  2 dagen trektocht, met vernachting in tent langs de rivier op slaapmatjes.

-  meerdaagse trektocht

U kunt ervoor kiezen om de terugweg te raften lans de rivier in een soort vlot van  autobanden.

Al onze gidsen zijn officieel gids gecertificeerd bij  ITGA-HPI (Indonesia Tourist Guides Association - Himpunan Pramuwisata Ind.). Uw permit om het park in te gaan zit bij de prijs inbegrepen. Hiermee steunt u ook de bescherming van het park.

elephantbug
orang-oetan met jong
Dit jong is ongeveer twee en een half jaar oud.
overnachting in de jungle
raften
white handed gibbon

Het Bohorok Orangutan Centre is opgericht in Bukit Lawang in 1973 door Regina Frey en Monica Boerner, twee Zwitserse zoöloge, als een revalidatiecentrum voor orang-oetans. In die tijd werden Orang-oetans vaak illegaal als huisdier gehouden. Omdat een volwassen orang-oetan veel te groot en te sterk is werd er vaak in de jungle gezocht naar een baby orang-oetan. De moeder werd dan dood geschoten, vaak werd het jong ook geraakt. Voor elke baby orang-oetan die op de markt is gebracht zijn er ongeveer 5 orang-oetans gedood. Het centrum werd gesteund door de WWF ( World Wildlife Fund ) en Frankfurt Zoological Society .

Het centrum is een paar kilometer van het dorp gebouwd, om contact met mensen te minimaliseren want de orang-oetans waren opgeleid om uit de buurt van menselijk contact te verkeren. De mogelijkheid om orang-oetans dichtbij te zien gebracht eerste lokale en later internationale toeristen naar het dorp. Er werd een bezoekerscentrum gebouwd.

Rond 1976 werden de eerste hostels gebouwd, dit was tegen de wil van het WWF omdat zij zich zorgen maakten om de veiligheid van de orang-oetans. Orang-oetans zijn erg bevattelijk voor menselijke bacteriën. In 1980 werd het revalidatiecentrum overgenomen door de overheid, en de betrokkenheid van het WWF eindigde.

Er kwamen steeds meer toeristen waardoor de regering inzag dat Bukit Lawang niet meer de juiste plek was voor de revalidatie van de orang-oetans. Nu worden de semi-wilde orang-oetans nog 2x per dag gevoed. De revalidatie van orang-oetans gebeurt nu ergens anders in Indonesie.

Dankzij het toerisme dat gekomen is voor de orang-oetans zijn de bewoners van Bukit Lawang zich bewust van de waarde van de jungle. Ze hebben de jungle nodig om geld te verdienen, door toerisme, en zullen er ook alles aan doen de jungle en hun inwoners te beschermen.